 |
| شهدای راه آزادی شاهرخ زمانی وغلامرضا خسروی |
بگذار تا بگریم چون
ابر در بهاران
کز سنگ ناله خیزد روز
وداع یاران
تاریخ کل بشریت، تاریخ
مبارزهی طبقاتی بین برده و بردهدار، ارباب و رعیت، کارگر و سرمایهدار و در یک کلام
ظالم و مظلوم بوده و میباشد. در این نبرد مقدس برای تکامل تاریخ، شهیدان همواره به مثابهی ستارگان درخشانی در زمان جهل و تاریکی، چراغ راه ستمدیدگان بودهاند. خون سرخ و مقدس آنان، پرچم سرخ مقاومت مظلومان علیه دیکتاتوری و استثمار بوده و میباشد.
از اسپارتاکوس و عیسی،
حسین و مزدک، مانی و بابک تا ژاندارک و رزا لوگزامبورگ و چهگوارا تا همایون کتیرایی،
بیژن جزنی، رضاییها و امروز موسی خیابانیها، علیرضا شکوهیها، فرزاد کمانگرها و
غلامرضا خسرویها همه و همه آگاهانه جان عزیزشان را فدای رهایی بشریت از ستم و نابرابری
و رسیدن به برابری و حاکم شدن بر سرنوشت خود کردند و به مثابهی هدایتکنندگان ارابهی
تاریخ، روح مبارزه و تشکل و آگاهی را در مبارزهی تودهها دمیده و با آیندهنگری و
درک مسیرهای رهایی، آنان را در جهت رهایی از بردگی مادی و معنوی و نیل به جامعهی عاری
از طبقات هدایت کردند.
