#ایران - اجاره و فروش کودکان توسط زنان کارتن خواب

کرایه کودکان روزی 15هزار تومان در تهران

اینجا ایران است.

 آنچه ارزان است حراج انسان است.

فروش کودکان  در تهران  وسایر شهرهای میهنمان  به عنوان  یک پدیده شوم  وضد انسانی، از آغاز حاکمیت آخوندهای خمینی صفت  به کارنامه ننگین رژیم ضدبشر اضافه شد.

گزارشهای رسانه های رژیم حاکی ازخرید وفروش کودکان  در حاکمیت پلید آخوندی است .

  فروش كودكان نتيجه بلافصل بيكاري، فقر و اعتياد و فحشا است كه تمامي آنها آثار 35سال حاكميت ملايان بر مردم ايران هستند. وضعیت فاجعه بار کودکان  که دررژیم  ملایان هر روز ابعادش گسترده تر می شود تنها با ریشه کن شدن تمامیت  این نظام فاسد وقرون وسطایی از ایران برچیده خواهد شد.

در یک خبر تکان‌دهنده، فرحناز رافع از کارگزاران رژیم در هلال احمر اطلاعات تازه‌یی درباره کرایه و فروش کودکان در تهران ارائه داد.

وی روز دهم اسفند ۹۴ به خبرگزاری نیروی تروریستی قدس ـ تسنیم گفت: برخی زنان کارتن‌خواب بچه‌هایشان رابرای گدایی کرایه می‌دهند یا می‌فروشند.

او نرخ کرایه را روزانه ۱۵ هزار تومان و نرخ فروش را دو میلیون تومان اعلام کرده است.

فرحناز رافع افزود: در مناطق اطراف بهشت زهرا، محلهایی وجود دارد که اطفال برای گدایی کرایه داده می‌شوند یا به فروش می‌رسند

ایران - باز هم خودکشی دوزن جوان در حاکمیت ولایت فقیه درشهرهای اشنویە و پیرانشهر در کردستان

خودکشی زنان جوان درایران

رژیم زن ستیز آخوندی رتبه اول در پدیده خودکشی زنان در جهان را دارد

هر کشوری از بابت بهداشت و درمان، هنر و موسیقی،‌ ادبیات،‌ ورزش ، و ... در جهان رتبه اول را می گیرد و همواره سرش بلند است که مردمش اگر در همه چیز رفاه و آسایش ندارند حداقل در برخی موارد دارند.

در ایران آخوند زده که همواره مردمش از هر بابت تحت فشار هستند. در زمنیه وضعیت زنان هم بدتر از بقیه موارد است. و .... همه این ها حاصل فشار و گرفتن آزادی از زنها است که به آنها ستم مضاعف می شود.

رژیم زن ستیزآخوندی ولایت فقیه مثل بقیه موارد رتبه اول در پدیده ناهنجاری خودکشی زنان در خاورمیانه را نیز گرفته است. یعنی رتبه اول فشار بر زنها را گرفته. که این فشار و خودکشی در دوره حاکمیت آخوند روحانی چند برابر شده است.

خانم مریم رجوی در پیام خود به مناسبت روز جهانی کارگر در اردیبهشت ۱۳۹۴ گفتند:

 «دستکم ۹۳ درصد کارگران با قراردادهای موقت یک ماهه تا یک ساله مشغول به کارند»  در نتيجه از حق بيمة درماني و سوانح و حقوق بازنشستگي محرومند و دستمزد‌شان در پايين‌ترين سطح ممكن است. قربانيان اصلي اين قرارداد‌هاي ستمكارانه‌ زنان كارگرند. آنها، هم ناچار به پذيرش مشاغل كم درآمد و پرزحمت با ساعات كار طولاني مي‌شوند و هم در صف اول اخراجها قرار دارند. به نحوي كه با بروز کوچکترین مشكلي در وضعيت مالي هر كارخانه‌يي، زنان کارگر اخراج می‌شوند. در ۹ سال گذشته سالانه بیش ازصدهزار زن از بازار کار ایران کنار رفته‌اند. نرخ بيكاري زنان از شروع كار آخوند روحاني هم‌چنان در حال افزايش است و اكنون سه چهارم زنان تحصيلكرده قادر به يافتن شغل نمي‌شوند.

#ایران #خودکشی #ولایت_فقیه #روحانی #مریم_رجوی

ایران - نرخ بیکاری زنان فارغ التحصیل: ۶۵.۵ درصد

نرخ بیکاری زنان فارغ التحصیل  در ایران: ۶۵.۵ درصد

آفتاب نيوز از منابع حكومتي درمورد وضعيت شغلي وتحصيل زنان در جامعه ايران نوشت: «آمارها نشان می دهد كه نرخ بیکاری زنان فارغ التحصیل به ۶۵.۵ درصد رسیده است.

کارشناسان می گویند، بیکاری زنان و فارغ التحصیلان زن کشور دستکم دو مسئله اساسی را نشان می دهد.

اولا اینکه میل به فعالیت های اقتصادی و حضور زنان در بازار کار در یک دو دهه اخیر به شدت افزایش یافته تا جایی که تعداد زنان در حال تحصیل و یا پذیرفته شده دانشگاهی، از مردان بیشتر شده است؛ همچنین این وظیفه دولت ها و سیاست گذاران را گوشزد می کند که بسیاری از زنان دیگر آن نگاه سنتی گذشته و خانه نشینی را ندارند و باید زمینه های مناسب تری برای کار و فعالیت های اقتصادی آنها در جامعه فراهم شود.

در بین زنان از مجموع ۵ میلیون و ۳۰۵ هزار زن فارغ التحصیل دانشگاهی، یک میلیون و ۲۸۲ هزارنفر شاغل بوده و ۵۴۶ هزار نفر در جسجوی شغل هستند.

نرخ عمومی بیکاری زنان و مردان فارغ التحصیل دانشگاهی کشور، هم اکنون ۱۸.۵ درصد بوده، در عین حال نرخ بیکاری مردان ۱۳ درصد و این نرخ در مورد زنان درس خوانده ۶۵.۵ درصد است. نکته اینکه تعداد زنان درس خوانده در جستجوی شغل در حال حاضر از تعداد مردان درس خوانده در جستجوی شغل بیشتر است.

از مجموع فارغ التحصیلان کشور ۵۳.۴ درصد مرد هستند که از این میزان، ۶۱.۶ درصد فعال (۸۷ درصد شاغل و ۱۳ درصد بیکار) و ۳۸.۴ درصد نیز غیرفعال هستند.

زنان ۴۶.۶ دررصد کل فارغ التحصیلان کشور را تشکیل می دهند که از این میزان ۳۴.۵ درصد فعال (۷۰.۱ درصد شاغل و ۲۹.۹ درصد بیکار) و ۶۵.۵ درصد غیرفعال اقتصادی هستند. (سایت حکومتی آفتاب نيوز –۱۲ دیماه ۱۳۹۴)

ایران - در مورد شاهرخ زماني بيشتر بدانيم

شاهرخ زمانی کارگر نقاش که در ۱۸ خرداد ۱۳۹۰ در تبریز دستگیر شده بود، اخیراً به زندان قزلحصار کرج منتقل شد، وی در ۱۵ شهریور ۱۳۴۳ در یکی از روستاهای منطقه قره داغ، شهرستان کلیبر بدنیا آمده است ولی در تبریز بزرگ شده است. 

او در یک خانواده و محیطی با اطرافیان آگاه و فعال و مبارز رشد کرده است و از همان نوجوانی به فعالیتهای کارگری روی آورد. پدرش بهمن زمانی شاعر و معلم باز نشسته است که از همدوره‌ها و دوستان نزدیک صمد بهرنگی بوده و به‌خاطر شعر هایش بیش از چهار سال در جمهوری اسلامی زندانی شده است. پدر و عموی شاهرخ در زمان شاه نیز زندانی بودند که با تداوم مبارزات مردم و باز شدن درهای زندانها در سال ۱۳۵۷ آزاد شدند. شاهرخ زمانی دوره راهنمایی و دبیرستان را در مدرسه هشترودی تبریز به اتمام رساند. با توجه به این‌که اهالی قره داغ اکثراً نقاش ساختمانی هستند شاهرخ نیز نقاشی ساختمان را به‌عنوان شغل انتخاب کرد.
در سال ۱۳۷۲ شاهرخ را همراه ۱۶ نفر که همگی نقاش ساختمان بودند به اتهام فعالیت غیرعلنی در سندیکای نقاشان دستگیر کردند. او ۱۸ ماه زندانی شد و پس از آزادی هم‌چنان در پاتوقهای مختلف نقاشان مانند میدان امام حسین، منوچهری و با دیگر کارگران و دوستانش ارتباط کاری بسیار صمیمانه‌ای داشت. آنها تلاش داشتند از طریق این ارتباطات و با اقناع بقیه نقاشان سندیکای نقاشان را احیا کنند.
در سال ۱۳۸۴ موفق شدند هیأت مؤسس سندیکای نقاشان را تشکیل بدهند هر چند سرکوبهای مداوم و شدید اجازه تشکیل سندیکا را نداد ولی آنها با فعالیت مستمر و گروهی تحت نام هیأت مؤسس کارهای بسیاری انجام دادند. از جمله در جهت جمع‌آوری امضا و فعالیت برای کسب بیمه تأمین اجتماعی و بیمه بیکاری برای نقاشان و حمایت و همکاری با دیگر تشکلهای کارگری. شاهرخ در سال ۱۳۸۵ همزمان با فعالیت خود در هیأت مؤسس سندیکای نقاشان، همکاری با کمیته پیگیری ایجاد تشکلهای کارگری را شروع کرد. همچنین در شورای همکاری تشکلها و فعالان کارگری نیز فعال بود.
وی در ۱۸ خرداد ماه ۱۳۹۰ در تبریز دستگیر شده و در اعتراض به دستگیری غیرقانونی خود ۳۰ روز از ۳۶ روز مدت نگه‌داری در سلول انفرادی را در اعتصاب‌غذا به‌سر برد. وی در حالی‌که حتی یک برگ بازجویی هم ننوشته و به سؤالات پاسخ نداده بود، بدون دلیل و مدرک از سوی شعبه‌ی یک بیدادگاه ضدانقلاب تبریز به‌ریاست قاضی حملبر به اتهام تبلیغ علیه نظام و تشکیل گروه به قصد بر هم زدن امنیت کشور به ۱۱ سال زندان محکوم شد. این حکم سپس در شعبه‌ی ۶ تجدیدنظر تبریز عیناً تأیید شد. وی در تاریخ ۲۷ مهر ماه ۱۳۹۰ با قرار وثیقه‌ی سنگین ۲۰۲ میلیون تومانی از زندان مرکزی تبریز آزاد و پس از مدت کوتاهی در تاریخ ۲۴ دی ماه همراه با محمد جراحی در محل کارش دستگیر و برای اجرای حکم به زندان مرکزی تبریز منتقل شد.
در ابتدای ورود به زندان تبریز به‌طور غیرقانونی وی را بیش از یک ماه در بند قرنطینه‌ی زندان نگه‌داشتند، وی در اعتراض به این عمل مجدداً دست به اعتصاب‌غذا زد و پس از مدتی به بند مالی زندان تبریز منتقل شد. وی در طول مدت حبس خود در این زندان بارها از بندی به بند دیگر منتقل شده و تحت آزار و اذیت قرار گرفت. در نهایت وی را به بند ۱۵ متادون که مخصوص معتادین بوده و به‌لحاظ بهداشتی در وضعیت اسفباری به‌سر می‌برد منتقل کردند. گفتنی است در این بند انواع بیماریهای خطرناک مانند ایدز و هپاتیت شیوع گسترده‌یی دارد. در تاریخ ۷ خرداد ماه ۱۳۹۱ وی را به‌طور غیرقانونی و بدون حکم قاضی با دست‌بند و پابند از زندان تبریز خارج کرده و به زندان یزد منتقل کردند. پس از مدتی با فراگیر شدن جو مقاومت در زندان یزد مسئولان این زندان با اعلام عجز از نگه‌داری این زندانی وی را در تاریخ ۱۷ مرداد ماه به زندان تبریز بازگرداندند. در نهایت در تاریخ ۲۲ مهر ماه مجدداً وی را به‌طور غیرقانونی به زندان گوهردشت کرج منتقل کردند.
شاهرخ زمانی بار دیگر در تاریخ ۱۷ شهریورماه ۱۳۹۲ از زندان گوهردشت کرج به تبریز منتقل شده و در شعبه‌ی ۲ دادگاه انقلاب تبریز به اتهام توهین به خامنه‌ای محاکمه و متعاقباً به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری دیگر محکوم شد.
این کارگر زندانی در روز ۲۰ اسفند ماه ۱۳۹۲ به زندان قزلحصار کرج منتقل شده و در اعتراض به این انتقال دست به اعتصاب‌غذا زد. بر اثر این اعتصاب‌غذا مسئولان وی را مجدداً در تاریخ ۲۵ فروردین‌ماه ۱۳۹۳ به زندان گوهردشت کرج و این بار به بند ۳ منتقل کردند.
شاهرخ زمانی که با رسول بداقی هم بند بوده است در تاریخ 13مرداد 94 همزمان با پایان قانونی دوران حبس رسول در نامه‌ای سرگشاده با معرفی رسول به‌عنوان سمبل آزادی خواهان آزادی او شده بود.
زندانی سیاسی مقاوم شاهرخ زمانی، فرزند دلیر مردم آذربایجان بعدازظهر روز یکشنبه ۲۲شهریورماه به نحو مشکوکی در زندان گوهردشت جان باخت. همبندان او در سالن12 بند4ساعت5 بعدازظهر جسد او را با دهانی پرخون و سری کبود در تختش در زندان یافتند. وی تا ساعت 10صبح امروز در کنار هم بندانش بوده و مانند همیشه سرحال و با نشاط بوده است. وی به‌طور ثابت ورزش می‌کرده است. 

دژخیمان و مأموران اطلاعات کینه و خشم عمیقی از او به دل داشتند و از هیچ اذیت و آزاری در حق او فروگذار نمی‌کردند و بارها او را به مرگ تهدید کرده بودند. وی قبل از مرگش در یادداشتی نوشته بود: در اداره اطلاعات به‌صورت مستقیم و یا غیرمستقیم تهدید به مرگ شده‌ام از جمله مسمومیت، قرار دادن در کنار افراد عادی مبتلا به ایدز، وادار کردن افراد نامتعادل روانی، جانی و خطرناک به درگیری با من، قرار دادن افراد اطلاعاتی در پوشش زندانی در کنار من که مرا تشویق به فرار می‌کردند تا حین فرار با تیر کشته شوم که با شناسایی و افشای این افراد از آنها دور شده‌ام. ... . در مورد هر گونه عواقب از این قبیل من به همه هشدار می‌دهم. مرگ من در زندان به هر دلیل متوجه مسئولان می‌باشد.                               

ایران - فاجعه بیکاری در میان جوانان

سرکوب، چپاول و بیکاری نتیجه  حاکمیت  خامنه ای  وروحانی جنایتکار

در حالیکه ثروت افسانه‌یی خامنه‌ای و دیگر سرکردگان رژیم آخوندی و سرقتهای چندین میلیارد دلاری وابستگان رژیم، زبانزد خاص و عام است، جوانان ایرانی  ازشدت فقر  به فروش اعضای بدن وحتی قرنیه چشم  روی می آورند.

دولت آخوند روحانی جنایتکار در تلاش است تا با ارئه آمار غلط و پائین جلوه دادن نرخ بیکاری بویژه در میان جوانان، اوضاع وخیم اقتصادی را بزک کرده وبر این سیاق روبه بهبود نشان دهد.

طوری که ابعاد بحران بیکاری جوانان در حاکمیت آخوندی اکنون نه تنها به معظلی برای خانواده ها، بلکه به موضوع مناقشه ای میان باند های دولتی تبدیل شده است.

فاجعه بیکاری  جوانان ایران